Categorie: EhB

WOBBEN, WOBBING, WOBBELEN?

Wat is het eerste dat je doet als je de betekenis van een bepaalde term of een bepaald woord niet kent? Je gaat het opzoeken. Google, dé encyclopedie van de huidige generatie. Er staat veel nonsens op het wereldwijde web, maar wie lang en kritisch genoeg zoekt vind antwoord op al zijn vragen. Mijn vraag voor de blogpost van vandaag is ‘wobben‘. Wat is het? Wie doet het? Waarom doen we het? Hoe doe je het?Ik ging dus, zoals een groot deel van de  wereldbevolking, googlen. Eerste plek waar ik uitkwam: www.wobbing.eu, een broeihaard aan informatie over het reilen en zeilen van wobben en wobbers. Daar vind je volgende defiMan With Questionitie:

Wobbing is a verb, it is Dutch journalist’s slang expression for using the Freedom of Information legislation

Een definitie waar ik niet veel wijzer van word. Wat is de Freedm of Information legislation? Jammer dat de website niet in andere talen beschikbaar is, want dat maakt het minder toegankelijk – en dus niet verstaanbaar – voor mensen zonder goede kennis van het Engels.

Volgende stopplaats: moeder der online encyclopedieën: wikipedia. Hier worden we meteen geleid naar de pagina ‘Openbaarheid van Bestuur‘, wat de eerder beschreven Freedom of Information legislation is, nl:

Openbaarheid van bestuur is een algemeen rechtsbeginsel waar uit voortvloeit dat de burger het recht heeft te weten welke informatie er bij de overheid berust.

Hoera, een stap in de goede richting. Een beetje verder scrollen en je stoot op het volgende, artikel 32 van de Belgische Grondwet:

Ieder heeft het recht elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in de gevallen en onder de voorwaarden bepaald door de wet, het decreet of de regel bedoeld in artikel 134.

Natuurlijk moeten er met verschillende dingen rekening gehouden worden. Zo moet je goed weten aan welke deur te kloppen om de informatie aan te vragen, anders wordt het een eindeloze doortocht die je uiteindelijk toch opgeeft. Daarnaast moet je ook weten dat er verschillende struikelblokken bestaan. Je moet zeker zijn dat je niet illegaal bezig bent, je moet rekening houden met privacy, betrouwbare informatie gebruiken, …

Je hoort het, een hele mikmak aan regeltjes, maar er zijn wel veel mensen mee bezig. Heb je zelf een wob-vraag of ben je er nog niet helemaal uit hoe het wobben werkt? Alles over wobbing en meer vind je hier.

 

 

 

Advertenties

HOW TO: HACKER VINDEN

Ⓒ Jochen Siegle/TechShowNetwork

Ⓒ Jochen Siegle/TechShowNetwork

Laat de titel je vooral niet misleiden, dit gaat niet over het soort hackers dat je helpt inbreken in de computer van je ex-vriend of -werkgever om wraak te nemen. Neen, dit gaat over het soort hackers dat je -als journalist- helpt bepaalde informatie te vergaren voor je artikel. Zullen we het ‘positive hacking‘ noemen?

Maar hoe vind je zo’n hacker? Het is simpeler dan hij op het eerste zicht lijkt. Er zullen zeker wel geïnteresseerden of adepts zitten binnen de IT-dienst van het bedrijf waar je werkt. Daar heb je dus zeker de kans om een hacker aan de haak te slaan. Werk je liever met een onafhankelijk persoon, kan je altijd eens bij vrienden-van-vrienden polsen er daar misschien een op de kop te tikken. Of je kan het proberen bij een student ‘Computer & Cyber Crime Professional’.
Hoe ga je het best te werk?

  • Maak een advertentie aan op jobwebsites
  • Contacteer relevante bedrijven
  • Hackwedstrijden en -competities
  • Vraag het aan een geek 🙂

Zodra je denkt een hacker gevonden te hebben, is het nog de vraag of ze effectief goed zijn in wat ze doen. Enkele aandachtspunten:

  • Liever een beginneling in alles, dan een expert van één bepaald ding
  • Technologie gaat radensnel vooruit. Is je hacker/developer mee met de laatste trends/technologieën
  • Wees een team, dat bevordert het welzijn en de sfeer.
Wie graag meer te weten komt over dit boeiende onderwerp, kan terecht op deze link voor meer info.

‘LOBBYING’ IN BRUSSEL EN EUROPA

Heb je de laatste aflevering van Panorama al gezien? “Privacy te koop”. Misschien moet je dat best eens doen, want je wordt bekeken. Stel je voor, alle gegevens die je ooit op internet postte, worden bewaard en kunnen later tegen je gebruikt worden. En dan hebben we het nog niet over belangrijke personen gehad en niet de ‘kleine man/vrouw’ zoals ik. Dit is onvoorstelbaar. Dit is niet ok.

Lobbyen, dat is hoe het fenomeen genoemd wordt. Volgens Van Dale Online “Druk uitoefenen op de politieke besluitvorming”, volgens andere bron (Cambridge Online Dictionary) “To try to persuade a politician, the government, or an official group that a particular thing should or should not happen, or that a law should be changed”. Het is al een oud begrip/fenomeen, maar de laatste tijd krijgt het meer en meer belangstelling.

Maar op welk politiek besluit wordt druk uitgeoefend? Op de nieuwe wetgeving die eraan komt waarmee Europa hoopt de Europese burger beter te kunnen beschermen. In het boek ‘Lobbying the European Union: Instituions, Actors And Issues vertelt er veel over.

Ik wil er zelf verder niet dieper op ingaan, want ik ben verre van expert in het gebied. Je kan zelf de aflevering herbekijken op deredactie.be of via volgende link, zo bent je  helemaal mee in wat lobbying is en hoe groot de impact is in Brussel en Europa. Panorama: Privacy te koop.

Bronnen: Van Dale Online, Cambridge Dictionary Online, Lobbying the European Union: Institutions, Actors, and Issues

HOE VEILIG ZIJN WE EIGENLIJK?

Het internet opent al jarenlang vele deuren voor ons, maar misschien niet altijd de deuren die we willen. Steeds meer mensen gooien persoonlijke -soms te persoonlijke- informatie op het internet, aan de hele wereld te zien. En wat gebeurt er met deze informatie? Voor de gewone mens meestal niet, en toch… De informatie zou in kwade handen kunnen vallen en dat gebeurt inderdaad ook, vaker dan je zou denken. Hackers overal ter wereld verheugen zich erop jouw diepste en donkerste geheimen te ontdekken. En dit gaat soms heel ver…

Zo heb je bijvoorbeeld de klokkenluiderwebsite Wikileaks die verschrikkelijk gevoelige informatie over overheidsinstellingen en bedrijven overal ter wereld vrijgeeft aan de wereld te zien. Een recenter voorbeeld zou bijvoorbeeld NSA kunnen zijn, die ook inbrak in datacentra en o.a. telefoongesprekken afluisterde. Met andere woorden, je kan niet veilig genoeg zijn op het internet.
Misschien wordt het tijd op die beveiligingsinstellingen eens te herbekijken op je Facebook en andere sociale media…